Loesje by Erik Hijweege
Scroll to zoom, click for slideshow

Erik Hijweege

Loesje 2017

Photographic printC-printDibondPlexified
120 ⨯ 80 cm
ConditionExcellent
€ 4.750

Eduard Planting Gallery

Enquire about this artwork

About the artwork

FD Persoonlijk, 12 augustus 2017

‘Haar scherpe neus wijst Loesje de weg’
‘Eigenlijk is bijna iedere hond geschikt als zoekhond. Het is belangrijk dat een hond buitgericht is en graag een beloning wil. Het ras maakt niet uit, als de hond maar actief en gezond is en een evenwichtige bouw heeft. Niet te lomp, niet te korte pootjes.’

Marjoleine van Doorn (53)
Speurhondengeleider in de havens van Rotterdam en Hoek van Holland over Loesje (9), haar flatcoated retriever
‘Voor een hond als zoekhond ingezet kan worden in een rampgebied moet hij eerst drie jaar lang flink trainen. Daarbij zorg je ervoor dat-ie knetterdol wordt op een speeltje. Bij Loesje koos ik voor een plastic balletje, dat ze via steeds ingewikkelder obstakels moest proberen te bemachtigen. Oefenen doe je vaak in panden die op het punt staan gesloopt te worden. Een vrijwilliger verstopt zich onder het puin, aan de hond de taak het slachtoffer te traceren. Zo leerde ze dat spelen met die bal een beloning is; nu krijgt ze ’m pas als ze eerst zoekwerk heeft verricht.’
‘Loesje is een enorme pleaser, ze wil het graag goed doen. Geef je haar bevestiging, dan werkt ze keihard voor je. Ze beleeft echt lol aan het zoeken, dat merk ik aan haar houding: ze blijft enthousiast en houdt het tempo er altijd in. Haar tactiek is achtjes draaien: loop ik rechtdoor, dan draait zij grote cirkels om mij heen. Haar scherpe neus wijst de weg, ik hoef haar alleen maar te begeleiden. Zo kammen we samen een gebied uit. Soms leidt haar ijver tot ongemakkelijke situaties; als ze in de duinen luid blaffend op een seksend stelletje afrent bijvoorbeeld.’
‘Loesje is een enorme pleaser. Geef je haar bevestiging, dan werkt ze keihard voor je’
‘Laatst werden we ingeschakeld door de ouders van een vermiste man. Hij had een afscheidsbrief achtergelaten en was met de noorderzon vertrokken, de politie kwam er maar niet achter waarnaartoe. We zijn ’s morgens vroeg gaan zoeken vanaf het punt waar de man het laatst gezien was – dicht bij zo’n “point last seen” is de kans op vinden doorgaans het grootst. We bevonden ons in een heuvelachtig, bosrijk landschap, waar de man in zijn kinderjaren padvinder was geweest. Je ziet vaker dat mensen die zelfdoding plegen teruggaan naar een plek uit hun jeugd. Aan het einde van de middag vonden we hem daar. Een akelig moment, maar ik heb liever dat wij hem zien dan dat spelende kinderen een lijk aantreffen.’
‘Twee keer zijn we naar Turkije geweest en eenmaal naar Iran, om te helpen zoeken na een aardbeving. Dat doe je nooit op eigen houtje, alleen op verzoek van het Rode Kruis. Binnen twaalf uur moet je op Schiphol staan met maximaal één stuk bagage. Eten, drinken, hondenvoer, wat kleding en een tent, meer mag er niet mee. De tocht naar zo’n rampgebied duurt vaak uren en voert door onherbergzaam terrein waar chaos heerst en van de infrastructuur niets meer over is. Loesje en ik zaten ’s nachts uren op een gammele tomatenkar om bij de plek des onheils te kunnen komen. Eenmaal aan het werk, wist ze er talloze doden onder de resten op te sporen. En ze trof ook twee levende kinderen aan. De blijdschap en dankbaarheid van hun ouders zal ik niet snel vergeten. Ik was zo ongelooflijk trots op Loes.’

About the Artist - 6 more artworks

Erik Hijweege is a Dutch contemporary photographer who was born in 1963. In 1998 he decided to become a photographer. He went to the Academy of Photography in Amsterdam. Since then he has been producing personal work and commissioned work. In 2004 he published Noir, a book of photographs about the lives of the African SAN and albinos. His book Holland contained beautiful photographs of the Netherlands and was published in 2012. Since 2013 Hijweege started experimenting with the wet plate collodion process, a photographic technique dating from the 19th century. In October 2014 he published "een eigen gezicht”, his first book of collodion photographs. His latest project “Sublime Nature” concentrates on the beauty of Nature’s forces and man’s vulnerability. In this project thundering waterfalls, rotating storms and strangling trees are captured on camera. Hijweege has had various solo exhibitions in the Netherlands and abroad including, Eduard Planting Gallery (2016, Amsterdam, The Netherlands), Fotofestival Naarden (2015, Naarden, The Netherlands), Witzenhausen Gallery (2012, Milk Gallery, New York, USA).