Vaika by Erik Hijweege
Scroll to zoom, click for slideshow

Erik Hijweege

Vaika 2017

Photographic printC-printDibondPlexified
120 ⨯ 80 cm
ConditionExcellent
€ 4.750

Eduard Planting Gallery

Enquire about this artwork

About the artwork

FD persoonlijk, 12 augustus 2017:

‘Als Vaika aan de bak moet is ze bloedfanatiek’
‘Vaika is een uit de kluiten gewassen herder. Eigenlijk is ze een soort pony, je kunt zo een zadel op haar gooien. Ze heeft een dopneus en staat hoog op haar poten. Ideaal voor het zoeken in struiken en puin. Vaika is een uitzonderlijk slimme hond. Dat ontdekten we toen we haar als pup meenamen naar gehoorzaamheidstraining. In de oefeningen was ze maar matig geïnteresseerd, maar gingen we op voor een examen, dan wist ze precies wanneer ze moest pieken.’

Mark van Alphen (44)
Lending specialist bij ING over Vaika (7), zijn shiloh shepherd

‘Nadat we alle denkbare hondencursussen hadden doorlopen, zijn we gaan kijken bij de reddingshondenvereniging. Vaika reageerde enthousiast. Hoefde ze zich in elk geval niet snel te vervelen. Elke week trainen we en nog voor ik op zondagochtend de auto in kan stappen, ligt Vaika al op de achterbank. Klaar om mee te gaan. Het reddingswerk is een belangrijk onderdeel van ons gezinsleven geworden – mijn vrouw en ik hebben er inmiddels zelfs een tweede reddingshond bij genomen. In Nederland wordt per dag meer dan honderd keer melding gemaakt van een vermist persoon. Tachtig procent is binnen twee dagen terug, twintig procent is langer zoek. Het geeft een goed gevoel daar een zinvolle bijdrage aan te kunnen leveren.’
‘Vaika is zelfstandig, evenwichtig en vredelievend. Ze speelt nooit de baas en ruzie met andere honden maakt ze zelden. Ze kan eigenlijk met iedereen overweg. Maar truttig is ze niet: moet ze aan de bak, dan is ze bloedfanatiek.’
‘Vaika is een fijnzoeker, een perfectionist. Ze vraagt pas mijn aandacht zodra ze zeker weet dat ze een lichaam ruikt. Dan loopt ze naar voren, en weer naar achteren – in het geurveld, uit het geurveld. Het is haar manier om de grenzen af te bakenen en uit te vinden waar ze precies moet zijn. Vervolgens gaat haar staart heen en weer, worden haar ogen groter, richt ze haar oren naar achter en begint ze te blaffen. Gevonden. Ze heeft de afgelopen maanden meegeholpen met het traceren van verschillende vermisten, bijvoorbeeld de roeier die dit voorjaar was omgeslagen op de Nederrijn in Huissen.’‘Net toen we terugkwamen uit Panama, werden er spullen van de twee meiden gevonden. Dat was heel frustrerend’
‘Soms blijft succes uit, vreselijk is dat. In 2014 werden we gepolst door de familie van Kris en Lisanne, de twee jonge vrouwen die vermist raakten in Panama. Het duurde weken voor alles rond was en we konden vertrekken. Met een groep begeleiders en honden zijn we op het vliegtuig gestapt. Het was een bergachtig gebied, we hebben kilometers moeten klimmen. Soms loodrecht omhoog. Het werd vroeg donker en het regenseizoen stond op het punt van aanbreken, dat maakte de kans om de meiden levend terug te vinden er ook al niet groter op. Na tien intensieve dagen hebben we het zoeken moeten opgeven: ons verlof zat erop, we moesten weer aan het werk. En net toen we een paar dagen in Nederland waren teruggekeerd, vonden locals een rugzak, een telefoon en bankpasjes van de meisjes. Later zijn ook botresten aangetroffen. Dat was heel frustrerend; eigenlijk wil je dan direct terug om verder te speuren.’

About the Artist - 6 more artworks

Erik Hijweege is a Dutch contemporary photographer who was born in 1963. In 1998 he decided to become a photographer. He went to the Academy of Photography in Amsterdam. Since then he has been producing personal work and commissioned work. In 2004 he published Noir, a book of photographs about the lives of the African SAN and albinos. His book Holland contained beautiful photographs of the Netherlands and was published in 2012. Since 2013 Hijweege started experimenting with the wet plate collodion process, a photographic technique dating from the 19th century. In October 2014 he published "een eigen gezicht”, his first book of collodion photographs. His latest project “Sublime Nature” concentrates on the beauty of Nature’s forces and man’s vulnerability. In this project thundering waterfalls, rotating storms and strangling trees are captured on camera. Hijweege has had various solo exhibitions in the Netherlands and abroad including, Eduard Planting Gallery (2016, Amsterdam, The Netherlands), Fotofestival Naarden (2015, Naarden, The Netherlands), Witzenhausen Gallery (2012, Milk Gallery, New York, USA).