Alfons Dessenis, ook bekend als Alphonse Dessenis (1874-1952), was een Belgische schilder, tekenaar en krijtkunstenaar wiens werk nauw verbonden was met de artistieke ontwikkelingen in Vlaanderen aan het begin van de twintigste eeuw. Geboren in Gent, studeerde hij aan de Gentse Industriële School en later aan de Gemeentelijke Academie voor Schone Kunsten, waar hij een gedegen academische opleiding genoot die de basis legde voor zijn artistieke carrière.

Dessenis raakte verbonden met de gerenommeerde kunstenaarskolonie Sint-Martens-Latem, een van de belangrijkste kunstcentra van België rond de eeuwwisseling. Daar werkte hij samen met andere schilders die inspiratie zochten in de landelijke landschappen, rustige dorpjes en het wisselende licht van het Vlaamse platteland. Zijn kunst weerspiegelt deze omgeving door middel van gevoelige observaties van de natuur en het dagelijks leven.

Gedurende zijn carrière maakte Dessenis landschappen, portretten, figuurstudies en stillevens. Zijn stijl evolueerde van een meer expressieve benadering naar een lichtgevende en atmosferische vorm van impressionisme, gekenmerkt door subtiele kleurharmonieën en een grote interesse in licht. Als zowel schilder als tekenaar toonde hij een opmerkelijke technische vaardigheid en een verfijnd gevoel voor compositie.

Zijn werken worden gewaardeerd om hun ingetogen elegantie en hun vermogen om het karakter van het Vlaamse landschap vast te leggen. Tegenwoordig wordt Dessenis beschouwd als een gerespecteerd vertegenwoordiger van de Belgische schilderkunst uit de eerste helft van de twintigste eeuw, en zijn schilderijen blijven gewild bij verzamelaars van Belgische en Latem-schoolkunst.

Alfons Dessenis overleed in 1952 in Wemmel en liet een oeuvre na dat zowel de artistieke tradities van zijn tijd als zijn persoonlijke gevoeligheid voor licht, atmosfeer en de natuur weerspiegelt.