Arnold Hendrik Koning, beter bekend als Nol Koning, werd geboren op 2 april 1860 in Winschoten. Hij groeide op in een tijd waarin de Nederlandse schilderkunst een overgang doormaakte van de romantiek naar het realisme, en hij zou uitgroeien tot een van de kunstenaars die de principes van de Haagse School in ere hielden en verder ontwikkelden.

Koning volgde zijn opleiding aan de Academie Minerva in Groningen, waar hij zijn talent voor schilderkunst verfijnde. Hij vond inspiratie bij de schilders van de Haagse School, die zich richtten op het vastleggen van de Nederlandse natuur in subtiele kleurnuances en stemmige lichtval. Hun invloed zou blijvend zijn in zijn werk, waarin hij met gevoel voor sfeer en techniek het landschap in al zijn verstilde pracht wist weer te geven.

Hoewel Koning geen grote bekendheid genoot zoals sommige van zijn tijdgenoten, had hij een scherp oog voor de schoonheid van het alledaagse. Zijn schilderijen tonen vaak Hollandse polders, boerderijen en waterpartijen, waar het spel van licht en lucht een centrale rol speelt. Hij wist als geen ander de melancholie van een grijze herfstdag of de warme gloed van een ondergaande zon over de velden te vangen.

In zijn latere jaren vestigde Koning zich in Barneveld, waar hij tot zijn overlijden op 20 januari 1945 bleef werken. Zijn oeuvre is een ode aan de natuur en de rust van het platteland, weergegeven met de karakteristieke losse toets en ingetogen kleuren van de Haagse School. Zijn werk verdient het om herontdekt te worden als een authentieke stem binnen de Nederlandse landschapskunst, waarin de stilte en de eenvoud van het landschap nog altijd spreken.