Cornelis Jan Doolaard (geboren in 1944 in Poortugaal, nabij Rotterdam) is een Nederlandse schilder die geassocieerd wordt met de Nieuwe Figuratiebeweging die in de jaren 60 in Nederland ontstond. Hij begon op vijftienjarige leeftijd met schilderen en toonde al vroeg een passie voor kunst en visuele expressie. Zijn talent en toewijding brachten hem ertoe zich in te schrijven aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam, waar hij een formele kunstopleiding volgde.

Na drie jaar studie besloot Doolaard de academie te verlaten en zijn eigen artistieke richting te volgen. In plaats van een conventioneel academisch pad te bewandelen, sloot hij zich aan bij de jonge generatie kunstenaars die de Nieuwe Figuratiebeweging vormden. Deze invloedrijke groep verzette zich tegen de dominantie van de abstracte kunst en streefde ernaar herkenbare onderwerpen, mensfiguren en elementen uit het dagelijks leven opnieuw in de hedendaagse schilderkunst te introduceren.

Eind jaren 60 kreeg de Nieuwe Figuratie veel aandacht in de Nederlandse kunstwereld. Doolaard ontpopte zich als onderdeel van dit levendige artistieke klimaat en ontwikkelde een persoonlijke stijl die sterke figuratieve elementen combineerde met een expressief gebruik van kleur, vorm en compositie. Zijn werk weerspiegelt vaak een scherp observatievermogen van mensen en hun omgeving, gecombineerd met een gevoel van artistieke vrijheid en experiment.

Gedurende zijn carrière is Doolaard trouw gebleven aan de figuratieve schilderkunst en heeft hij zijn beeldtaal voortdurend verfijnd. Zijn schilderijen tonen zowel technische vaardigheid als een interesse in verhalen vertellen, waarbij hij momenten, personages en sferen met gevoeligheid en verbeelding vastlegt. Door zijn bijdrage aan de Nederlandse figuratieve kunst heeft hij een gerespecteerde plaats verworven onder de kunstenaars die hebben bijgedragen aan de hernieuwde waardering van de figuratieve schilderkunst in Nederland in de tweede helft van de twintigste eeuw.