David Oyens (Amsterdam, 1842 – Brussel, 1902) was een Nederlandse schilder die samen met zijn tweelingbroer Pieter Oyens bekend werd om zijn levendige en intieme impressies van het alledaagse leven. De broers, die vrijwel onafscheidelijk waren, werkten vaak zij aan zij in hetzelfde atelier en schilderden elkaars modellen, scènes en soms zelfs elkaars werken af. Toch behield ieder zijn eigen handschrift: David werd doorgaans gezien als de technisch sterkere van de twee, met een scherp gevoel voor licht, compositie en sfeer.

Na hun opleiding aan de Koninklijke Academie in Brussel vestigden de broers zich blijvend in die stad, die in de tweede helft van de 19e eeuw een bruisend artistiek centrum was. David ontwikkelde zich tot een meester in het vastleggen van intieme interieurs, kinderen aan het spelen, vrouwen in overpeinzing of eenvoudige taferelen met een melancholische ondertoon. Zijn kleurgebruik is warm en rijk, zijn toets losjes en impressionistisch van aard, wat hem in de kringen van de Brusselse avant-garde een zekere populariteit opleverde.

In zijn latere jaren kreeg David steeds meer erkenning, met tentoonstellingen in binnen- en buitenland. Na het overlijden van zijn broer Pieter in 1894, raakte David in een diepe rouw die zijn werk enigszins verlamde. Zijn overlijden in 1902 betekende het einde van een opmerkelijk artistiek tweeluik dat de Nederlandse schilderkunst op een unieke manier verrijkte. David Oyens wordt vandaag de dag gewaardeerd om zijn subtiele weergave van intimiteit, menselijke emotie en het stille leven van de burgerlijke 19e-eeuwse interieurs.