Hans Wilt (Wenen, 1867 – Wenen, 1917) was een Oostenrijkse schilder en graficus, bekend om zijn stemmingsvolle landschappen, historische taferelen en gevoelige portretten. Zijn werk valt binnen de bredere context van de Oostenrijkse laat-romantiek en het fin de siècle, en getuigt van een verfijnd gevoel voor sfeer, detail en lichtwerking. Hoewel hij buiten Oostenrijk minder bekendheid geniet, wordt hij in zijn geboorteland gewaardeerd als een kunstenaar met een sterk poëtisch en ambachtelijk handschrift.

Wilt kreeg zijn opleiding aan de prestigieuze Akademie der bildenden Künste in Wenen, waar hij onderricht kreeg in de academische traditie, maar tegelijkertijd zijn eigen, meer persoonlijke stijl ontwikkelde. Zijn schilderijen kenmerken zich door een zachte toets, warme kleurtonen en een zekere melancholie. Hij had een voorkeur voor landschappen in schemerlicht, scènes met een historiserend karakter en verstilde figuurstukken.

Naast zijn werk als schilder was Hans Wilt ook actief als illustrator en decoratief kunstenaar. In de geest van het fin de siècle droeg hij bij aan het samenspel tussen beeldende kunst en toegepaste kunst, dat in Wenen floreerde in de jaren rond 1900. Zijn grafisch werk — waaronder boekillustraties en prenten — getuigt van een verfijnde lijnvoering en liefde voor ornamentiek, zonder zijn gevoel voor inhoud en emotie te verliezen.

Hans Wilt overleed relatief jong, tijdens de roerige laatste jaren van de Oostenrijks-Hongaarse monarchie. Zijn oeuvre, vaak intiem van toon en tijdloos van uitstraling, vormt een stille echo van een culturele wereld die in zijn tijd op het punt stond te verdwijnen. Hij wordt herinnerd als een kunstenaar van subtiliteit en verstilling — een schilder van het zachte licht en de stille blik.