Paulus Jozef Reinhard, geboren in 1929 in Utrecht, is een Nederlandse beeldhouwer, medailleur en tekenaar die zijn kunstenaarschap ontwikkelde in de naoorlogse periode, een tijd waarin zowel vernieuwing als traditie in de kunstwereld sterk aanwezig waren.

Reinhard kreeg zijn opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, waar hij zich bekwaamde in de klassieke technieken van het beeldhouwen en tekenen. Al vroeg koos hij voor een figuratieve benadering, waarin mens en dier centraal staan. Zijn werk wordt gekenmerkt door een zorgvuldige modellering en een duidelijke aandacht voor anatomie en karakter, maar ook door een sobere, ingetogen expressie die zijn beelden een tijdloze kwaliteit geeft.

Naast zijn sculpturen ontwikkelde Reinhard zich tot een begaafd medailleur. Zijn penningen en medailles tonen dezelfde aandacht voor detail en vorm, en weten vaak in kleine schaal een monumentale uitstraling te bereiken. Binnen dit vakgebied wist hij traditie en persoonlijke zeggingskracht te combineren, wat hem een gerespecteerde naam bezorgde in de wereld van de toegepaste kunst.

Als tekenaar legde Reinhard zijn ideeën en observaties vast in een directe en trefzekere lijnvoering. Zijn tekeningen zijn niet los te zien van zijn beeldhouwpraktijk: ze tonen dezelfde zoektocht naar verhoudingen, ritme en karakter.

Zijn werk vond niet alleen een plaats in particuliere collecties, maar ook in de openbare ruimte en in museale verzamelingen. Vooral in Utrecht en omgeving zijn sculpturen van zijn hand te vinden, vaak in opdracht vervaardigd voor scholen, instellingen of gemeenten. Daarmee leverde Reinhard een bijdrage aan de verankering van figuratieve kunst in het dagelijks leven.

Paulus Jozef Reinhard wordt gezien als een kunstenaar die de figuratieve traditie in Nederland na 1945 met overtuiging voortzette en verrijkte. Als beeldhouwer, medailleur en tekenaar wist hij verschillende disciplines te verbinden, en telkens het menselijke en het persoonlijke centraal te stellen. Zijn oeuvre weerspiegelt vakmanschap, toewijding en een ingetogen kracht die hem een blijvende plaats geeft in de Nederlandse kunstgeschiedenis.