Yigal Ozeri (1958, Israël) is een hedendaagse schilder wiens werk het fotorealisme opnieuw heeft gedefinieerd door het te verrijken met romantiek en poëtische intimiteit. Sinds hij zich begin jaren 2000 tot het realisme wendde, heeft Ozeri een eigenzinnige weg gebaand die afwijkt van de koude precisie van het traditionele fotorealisme. Zijn onderwerpen – bijna uitsluitend vrouwen – worden vastgelegd in stille verbondenheid met de natuur: dwalend door weilanden, in gedachten verzonken tussen bomen, of badend in gevlekt licht. Deze momenten, hyperrealistisch uitgevoerd, lijken de tijd te overstijgen.

Ozeri's artistieke gevoeligheid is sterk gebaseerd op de Prerafaëlitische Broederschap van de jaren 1850, en weerspiegelt hun geïdealiseerde visie op vrouwelijke schoonheid en de emotionele resonantie van de natuur. Maar waar de Prerafaëlieten zich probeerden te verzetten tegen de academische kunst, gebruikt Ozeri een nauwgezette techniek om de klassieke romantiek te verbinden met het hedendaagse realisme.

Ozeri werkt uitsluitend met olieverf en is de enige bekende fotorealist die grootschalige olieverfschilderijen op papier maakt – een onconventioneel medium dat zijn werk kwetsbaarheid en directheid verleent. Zijn schilderijen zijn zowel technisch verbluffend als emotioneel evocatief, en balanceren vaak tussen het fotografische en het dromerige.

Ozeri's werk heeft internationale erkenning gekregen en is opgenomen in de permanente collecties van instellingen zoals het Museum of Modern Art in Israël, het Museum of Contemporary Art San Diego en het Whitney Museum of American Art. Naast de techniek is het de sfeer – delicaat, bezwerend en intiem – die zijn werk onderscheidt in het landschap van de hedendaagse schilderkunst.