Gerrit de Vries (10 juni 1946) is een autodidactisch schilder die zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld tot een meester van het fantastisch realisme. In zijn werk voegt hij aan de zichtbare werkelijkheid fantasie-elementen toe, waardoor er een nieuwe realiteit ontstaat: één die denkbaar is, maar tegelijkertijd onwaarschijnlijk en vervreemdend aandoet. Daarmee raakt zijn stijl aan het magisch realisme, al bevatten zijn schilderijen vaak elementen die in werkelijkheid onmogelijk zijn.
Zijn onderwerpen weerspiegelen een fascinatie voor vergankelijkheid. Verval en erosie spelen een hoofdrol: verlaten gebouwen, verroeste metalen objecten of structuren die door de tand des tijds zwaar zijn aangetast. Deze thema’s roepen een sfeer op van melancholie en mysterie, maar ook van schoonheid in aftakeling en transformatie.
Alle schilderijen van De Vries zijn uitgevoerd in olieverf op paneel. Hij werkt met grote zorg en discipline volgens een traditionele werkwijze. Eerst wordt het paneel geprepareerd met meerdere lagen gesso, waarna hij in detail de tekening aanbrengt — bijvoorbeeld het metselwerk van gebouwen in exact perspectief. Deze tekening fixeert hij met een doorschijnende gessolaag, waarna de onderschildering volgt. Vervolgens bouwt hij het schilderij in vele lagen op, telkens wachtend tot iedere fase volledig gedroogd is. Dit maakt zijn proces tijdrovend, maar verleent het werk zijn bijzondere diepte en gelaagdheid. Vaak werkt hij daarom gelijktijdig aan meerdere panelen.
Het resultaat is een oeuvre waarin werkelijkheid en fantasie in elkaar overvloeien, en waarin de sporen van vergankelijkheid een eigen, haast poëtische schoonheid krijgen. De Vries schept werelden die tegelijk vertrouwd en onheilspellend zijn — beelden die je meenemen naar een realiteit die nét buiten ons bereik ligt.
