Jan Bakker (1879–1944) was een Nederlandse schilder die vooral bekend stond om zijn landschappen en genrestukken. Geboren in Schiedam, volgde hij zijn opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar hij les kreeg van Frits Jansen en advies ontving van Willem Bastiaan Tholen. Zijn werk werd beïnvloed door de Haagse School, wat zich uitte in een realistische stijl met aandacht voor licht en sfeer.
Bakker woonde en werkte in verschillende plaatsen, waaronder Den Haag, Schiedam, De Werken en Sleeuwijk. In 1916 vestigde hij zich in Voorburg, waar hij de rest van zijn leven bleef wonen. Hij was lid van kunstenaarsverenigingen zoals Pulchri Studio in Den Haag en Sint Lucas in Amsterdam, en nam regelmatig deel aan hun tentoonstellingen.
Zijn favoriete onderwerpen waren waterlandschappen en kleine stadjes langs de grote rivieren. Bakker maakte ook etsen en stillevens, waaronder werken als "Stilleven met dood gevogelte" en "Gezicht op een ophaalbrug met wandelende vrouw en kind". Zijn schilderijen zijn gekenmerkt door een ingetogen kleurgebruik en een rustige compositie, die de sfeer van het Nederlandse landschap goed weergeven.
Jan Bakker overleed op 30 maart 1944 in Voorburg. Zijn werk wordt nog steeds gewaardeerd en is te vinden in museale collecties en op kunstveilingen.
