Aart Schouman (ook gespeld als Aert Schouman) (Dordrecht, 4 maart 1710 – Den Haag, 5 juli 1792) was een veelzijdig Nederlands kunst- en behangselschilder, etser, aquarellist en graveur. Hoewel zijn werk lang relatief weinig bekendheid genoot, was hij in de achttiende eeuw een toonaangevende kunstenaar in Zeeland en het zuiden van Holland, met een carrière die zich afspeelde tussen Dordrecht, Den Haag en Middelburg.

Schouman ging op zijn vijftiende in de leer bij schilder Adriaan van der Burg. In 1736 richtte hij de Dordtse Broederschap van Sint Lucas op, een vereniging voor kunstliefhebbers en amateurs in de regio. In Den Haag speelde hij eveneens een prominente rol: hij was vier jaar voorzitter van de schildersbroederschap Pictura en was daarnaast verbonden als erelid aan een Haags dichtergenootschap.

Zijn oeuvre bestaat uit portretten en grote, beschilderde behangsels. Aanvankelijk werkte hij vooral met mythologische en Bijbelse thema’s, maar later verschoof zijn aandacht naar meer decoratieve en natuurhistorische onderwerpen: composities met vogels, zeldzame dieren en plantenstudies. Hij tekende dieren uit de menagerie van stadhouder Willem V op Het Kleine Loo en werd vooral gewaardeerd om zijn aquarellen van stadsgezichten en parkachtige landschappen met exotische vogels—destijds opvallend uniek en nog steeds herkenbaar als zijn signatuur. Naast schilderen hield hij zich bezig met etsen en glasgravures, en hij verzamelde zelf ook kunst. Zijn leven is uitzonderlijk goed gedocumenteerd doordat hij dagboeken bijhield.

In recente jaren is zijn werk zichtbaar herwaardeerd. Het Dordrechts Museum organiseerde meerdere tentoonstellingen rond Schouman, en in 2020 werden twee door hem beschilderde behangsels in Parijs aangekocht voor Paleis Huis ten Bosch, waar ze een plek kregen in de zwarte eetzaal. Ook in 2025–2026 werden opnieuw werken van hem in het Dordrechts Museum getoond, waarmee zijn reputatie als verfijnd verbeelder van natuur en decoratie verder werd versterkt.