Cornelis Stroo (Amsterdam, 1860 – Hilversum, 1932) was een Nederlandse schilder en tekenaar die zich specialiseerde in landschappen, stadsgezichten en interieurs, vaak met een verstilde sfeer en een verfijnd gevoel voor detail. Zijn werk is geworteld in de traditie van de Haagse School, maar toont ook invloeden van het impressionisme, vooral in zijn losse toets en aandacht voor de werking van licht.

Stroo werd geboren in Amsterdam en ontwikkelde zich in een tijd waarin de belangstelling voor het eenvoudige, landelijke leven in de kunst opbloeide. Hij werkte in verschillende delen van Nederland, maar vestigde zich uiteindelijk in Hilversum, waar hij een belangrijk deel van zijn oeuvre vervaardigde. Zijn schilderijen tonen vaak het stilleven van het Nederlandse dorps- en buitenleven: boerderijen onder dreigende luchten, bosranden in zacht tegenlicht, of eenzaam gelegen huisjes in het veld.

Zijn kleurgebruik is doorgaans ingetogen — aardetinten, groenen en grijzen overheersen — waarmee hij een kalme, contemplatieve sfeer oproept. Diezelfde sfeer is ook zichtbaar in zijn interieurs en stadsgezichten, waarin hij een voorkeur toont voor het alledaagse en ongekunstelde. Hoewel Stroo geen vernieuwer was, blonk hij uit in technische beheersing en gevoel voor sfeer.

Hij exposeerde geregeld op tentoonstellingen van kunstenaarsverenigingen en zijn werk vond aftrek bij verzamelaars die de Hollandse landschapskunst waardeerden. Tegenwoordig is hij minder bekend bij het grote publiek, maar onder kenners wordt zijn werk gewaardeerd als voorbeeld van degelijke, sfeervolle laat-19e- en vroeg-20e-eeuwse schilderkunst.

Cornelis Stroo laat een consistent en harmonieus oeuvre na, waarin de Nederlandse natuur en het ingetogen leven met toewijding en vakmanschap zijn vastgelegd.