Gijsbert George Martens, geboren op 8 november 1894 in Groningen, was een vooraanstaand Nederlands expressionistisch schilder, aquarellist, tekenaar en etser. Hij overleed op 17 april 1979 in zijn geboortestad. Martens kreeg zijn eerste schilderlessen van zijn vader, Gijsbert Martens, een amateur-zeeschilder. Hij studeerde aan de Academie Minerva in Groningen, waar hij bevriend raakte met kunstenaars als Johan Dijkstra en Jan Wiegers. Samen met hen richtte hij in 1918 de Groninger Kunstkring De Ploeg op.

Martens begon zijn carrière met het schilderen van portretten, vaak in opdracht. Daarnaast schilderde hij regelmatig 'en plein air' en legde hij het stadsleven van Groningen vast. Hij hield van de drukte van de stad en de dynamiek van het verkeer. Martens leidde zelf een levendig leven; hij reed op een Harley Davidson en was gefascineerd door beweging. Binnen De Ploeg was hij de enige die snelle sporten schilderde, zoals motorraces op de TT in Assen, schaatsers en sulky's met dravers.

Zijn werkwijze was energiek en expressief. Martens zocht gretig en schetsmatig naar vormen, waarbij zijn expressieve handschrift werd gedreven door zijn gevoeligheid. Naast de tekenpen en het zachte krijt gaf hij snelle impressies van wat hij zag met de penseel, en hij schetste met verf. In de jaren 1920 gebruikte hij kortstondig wasverf, maar vanaf 1928 werkte hij uitsluitend met olieverf. Net als andere expressionisten maakte Martens houtsneden. Binnen De Ploeg werd hij vooral beïnvloed door Jan Wiegers en via hem door Kirchner, die net als Martens ook stadsgezichten maakte. Maar terwijl Wiegers de harde kant van het stadsleven toonde, gaf Martens de voorkeur aan vrolijke straatscènes, met kleurrijk geklede, kletsende vrouwen die in de regen flaneerden of boodschappen deden op de Vismarkt.

In 1922 trouwde Martens met Alida Pott, een medekunstenaar en lid van De Ploeg. Na haar overlijden in 1931 verloor hij zijn artistieke elan en verruilde hij het levendige expressionisme voor een rustiger impressionisme, een trend die ook zichtbaar werd in het werk van andere leden van De Ploeg na 1929. In plaats van het stadsleven richtte hij zich meer op het schilderen van portretten. De zee bleef ook een bron van inspiratie.

Martens bleef zijn hele leven verbonden aan De Ploeg en nam deel aan talrijke tentoonstellingen voor en na de Tweede Wereldoorlog. In 1963 was hij voorzitter van De Ploeg. In 1976 maakte hij een studiereis naar Noord- en Zuid-Amerika.

Het werk van George Martens wordt gekenmerkt door zijn liefde voor het stadsleven en zijn vermogen om beweging en dynamiek vast te leggen. Zijn expressieve stijl en diverse thematiek maken hem tot een unieke figuur binnen de Nederlandse kunstgeschiedenis.