Johanna Petronella Catharina Antoinetta (Jo) Koster (Kampen, 16 april 1868 – Heelsum, 15 april 1944) was een Nederlandse schilderes, tekenares en lithografe, bekend om haar neo-impressionistische en pointillistische werken. Haar oeuvre omvat portretten, landschappen en stillevens, waarin ze een verfijnde techniek en een scherp oog voor detail tentoonstelde.

Opleiding en vroege carrière

Koster toonde al op jonge leeftijd artistiek talent. Tijdens haar middelbare schooltijd in Dordrecht kreeg ze tekenlessen van Roeland Larij, een prominente figuur in de Dordtse schilderwereld. Na het behalen van haar eindexamen verhuisde ze naar Amsterdam om te studeren aan de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs, waar ze haar tekenakte behaalde. Aansluitend vervolgde ze haar studie aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam.

In 1891 nam Koster voor het eerst deel aan een groepstentoonstelling van vrouwelijke schilders in Amsterdam, een evenement dat destijds met enige scepsis werd ontvangen door de pers, aangezien men nog niet gewend was aan vrouwen die van schilderen hun beroep maakten.

In 1894 ontving ze de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst, wat haar in staat stelde naar Parijs te vertrekken. De sfeer en lesmethoden aan de privé-academies aldaar bevielen haar echter niet, waardoor ze al snel doorreisde naar Brussel. Daar zette ze haar studie voort in het atelier van Ernest Blanc-Garin, waar ze in aanraking kwam met kunstenaars van de internationale moderne bewegingen Les XX en La Libre Esthétique. Deze ontmoetingen wekten haar interesse in het neo-impressionisme, een techniek die haar stijl in de eerste decennia van de 20e eeuw zou kenmerken.

Artistieke ontwikkeling en reizen

Na haar studies keerde Koster terug naar Nederland en vestigde zich in Den Haag. Ze maakte verschillende reizen naar het buitenland, waaronder naar Engeland, Italië, Duitsland, Zwitserland en Frankrijk. Deze reizen beïnvloedden haar artistieke ontwikkeling en brachten haar in contact met diverse stijlen en technieken. In de jaren 1920 bracht ze haar zomers door in Bretagne, waar ze de Nieuw-Zeelandse schilders Iva McEldowney en Vera Vial ontmoette. In 1930 reisde ze met hen door Europa, en in 1932 bezocht ze samen met Geertruida van Hettinga Tromp Selva op Mallorca.

Stijl en thematiek

Koster's werk wordt gekenmerkt door het gebruik van heldere kleuren en een pointillistische techniek, waarbij ze kleine stippen verf naast elkaar plaatste om zo een levendig en sprankelend effect te creëren. Haar onderwerpen varieerden van portretten en stillevens tot landschappen en stadsgezichten. Ze had een scherp oog voor detail en wist de essentie van haar onderwerpen op een verfijnde manier vast te leggen.

Erkenning en nalatenschap

Gedurende haar carrière was Koster lid van en exposeerde ze met verschillende kunstenaarsverenigingen, waaronder Arti et Amicitiae, de Kunstenaarsvereniging Sint Lucas, de Vereeniging van Beeldende Kunstenaars 'De Rotterdammers' en Pulchri Studio. Haar werk werd tentoongesteld in zowel solo- als groepstentoonstellingen in Nederland en daarbuiten. In de winter van 1939-1940 werden vier van haar werken opgenomen in de tentoonstelling 'Onze Kunst van Heden' in het Rijksmuseum.

Haar werken maken deel uit van de collecties van onder andere het Rijksmuseum en het Kröller-Müller Museum. Postuum zijn haar werken meerdere malen tentoongesteld, wat getuigt van haar blijvende invloed op de Nederlandse schilderkunst.

Jo Koster overleed op 15 april 1944 in Heelsum, Nederland, een dag voor haar 76e verjaardag. Haar artistieke nalatenschap blijft een inspiratiebron voor velen en draagt bij aan het rijke culturele erfgoed van Nederland.