Louise Catherine Breslau (München, 6 december 1856 – Neuilly-sur-Seine, 12 mei 1927) was een Zwitsers-Duitse kunstschilderes die uitgroeide tot een van de meest succesvolle vrouwelijke kunstenaars van haar tijd. Ze werd vooral bekend om haar portretten en interieurscènes, waarin psychologische diepgang, subtiele observatie en verfijnde techniek samenkomen. Breslau werkte het grootste deel van haar leven in Frankrijk en verwierf daar aanzien binnen de Parijse kunstwereld, iets wat voor een vrouwelijke kunstenaar in die periode uitzonderlijk was.

Ze werd geboren in München, groeide op in Zürich en verhuisde op jonge leeftijd naar Parijs om te studeren aan de Académie Julian, een van de weinige instellingen die vrouwelijke studenten toeliet. Daar ontwikkelde ze zich snel en verwierf ze al vroeg bekendheid met haar werk. Haar debuut op de prestigieuze Salon de Paris in 1879 was meteen een succes, en ze zou daar tientallen jaren blijven exposeren.

Breslau’s werk is gevoelig en intiem, vaak gewijd aan haar directe omgeving: vriendinnen, collega-kunstenaars, zichzelf, en de sfeer van de ateliers en kamers waarin zij werkte en leefde. Haar stijl bevindt zich op het snijvlak van realisme en impressionisme — met een nauwkeurig oog voor detail, maar ook met losse toetsen en aandacht voor lichtval en stemming. Ze werkte in olieverf, pastel en potlood, en was ook een vaardige tekenares.

Een belangrijk persoon in haar leven was Madeleine Zillhardt, haar levensgezellin en muze, die in talrijke werken voorkomt en met wie ze bijna vijftig jaar samen was. Hun samenwerking en gedeelde leven maken Breslau ook tot een belangrijk figuur in de geschiedenis van vrouwelijke en queer kunstenaars.

In 1901 werd ze als een van de eerste vrouwen benoemd tot Chevalier de la Légion d’Honneur — een zeldzame onderscheiding voor een vrouwelijke kunstenaar in die tijd. Ze overleed in 1927 in Frankrijk en liet een indrukwekkend, rijk en veelzijdig oeuvre na.

Louise Catherine Breslau wordt vandaag de dag erkend als een pionier voor vrouwen in de kunst, en als een meester in het vangen van menselijke nabijheid, kwetsbaarheid en schoonheid met penseel en potlood. Haar werk hangt in musea in binnen- en buitenland, waaronder het Musée d’Orsay in Parijs en het Kunsthaus Zürich.