Núria Guinovart is een hedendaagse kunstenaar wiens werk geworteld is in abstractie, maar tegelijkertijd diep tactiel en materiaalgedreven is. Ze heeft een kenmerkende beeldtaal ontwikkeld waarin industrieel cement – ​​traditioneel gezien als hard, koud en structureel – de basis vormt voor poëtische, bijna etherische composities. Aangebracht in buitengewoon dunne lagen, transformeert het cement tot een oppervlak dat fragiliteit, lichtheid en subtiele beweging uitdrukt. Op deze ondergrond orkestreert Guinovart ingetogen kleurenpaletten van grijs, groen, blauw, wit en paars, waarmee ze een serene sfeer creëert die elegantie en introspectie uitstraalt.

Haar werk wordt gekenmerkt door een verfijnde dialoog tussen materiaal en gebaar. Door delicate insnijdingen en gevarieerde oppervlaktestructuren bereikt ze een opmerkelijke textuurrijkdom. Soms voegt ze oxiderende vloeistoffen en teer toe, waardoor donkergrijze, metallic en lichtgevende tinten ontstaan ​​die contrasteren met zachtere kleurschakeringen. Deze processen zijn inherent riskant en onomkeerbaar, bepaald door de droogtijd van het cement – ​​een kritiek interval dat precisie en intuïtie vereist. Binnen deze tijdsgrens grijpt de kunstenaar resoluut in, waardoor toeval en controle naast elkaar bestaan.

De resulterende werken ontvouwen zich als stille ruimtelijke velden waar eenvoudige abstracte vormen zweven in onbepaalde, bijna nevelige ruimtes. Diepte, balans en dimensie lijken subtiel te verschuiven, wat eerder tot contemplatie uitnodigt dan tot een duidelijke verklaring. Guinovarts schilderijen overstijgen hun industriële basismateriaal en worden meditatieve landschappen van textuur, toon en zwevende stilte.

Ze heeft geëxposeerd in vooraanstaande galerieën in heel Catalonië en wordt sinds 2009 vertegenwoordigd door Sala Parés. Haar werk maakt deel uit van particuliere en openbare collecties in verschillende landen en blijft de aandacht trekken van verzamelaars, critici en kunstprofessionals vanwege de ingetogen kracht en verfijnde materiaalkennis.