Frankot staat vooral bekend om zijn kleurrijke, dynamische schilderijen waarin spontaniteit en beweging centraal staan. Zijn latere werk vertoont een sterke verwantschap met de beeldtaal van de CoBrA-beweging, hoewel hij geen officieel lid van de groep was. Net als de CoBrA-kunstenaars werkte hij intuïtief en experimenteel, met krachtige penseelstreken, speelse vormen en een grote nadruk op emotie en directheid. Zijn composities balanceren vaak tussen abstractie en figuratie en roepen associaties op met landschappen, steden, muziek en menselijke figuren.

Naast schilder was Frankot ook actief als fotograaf, waardoor zijn oeuvre een bijzondere wisselwerking toont tussen observatie en verbeelding. Zijn werk straalt een optimistische energie uit en kenmerkt zich door een levendige kleurbehandeling en een bijna muzikale ritmiek. Door de jaren heen groeide hij uit tot een markante figuur binnen de naoorlogse Nederlandse kunst, met een oeuvre dat nog altijd gewaardeerd wordt om zijn vrijheid, spontaniteit en poëtische kracht.