Andries van den Berg (1852–1944) was een Nederlandse kunstschilder wiens oeuvre een brug slaat tussen de romantiek en het impressionisme. Zijn werk kenmerkt zich door een warme blik op het alledaagse leven, met een voorkeur voor landelijke taferelen, interieurs en stillevens.
Geboren op 19 mei 1852 in Den Haag, toonde Van den Berg al op jonge leeftijd interesse in de kunst. Hoewel zijn ouders aanvankelijk sceptisch waren over een carrière als kunstschilder, begon hij zijn loopbaan als lithograaf. Vanaf 1867 volgde hij avondlessen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar hij later zelf docent werd. Tot zijn leerlingen behoorden onder anderen Jan Wittenberg, Leendert van der Vlist en zijn zoon Willem van den Berg.
Van den Berg begon zijn artistieke loopbaan in een romantische stijl, maar rond 1900 ontwikkelde hij een meer impressionistische benadering. Zijn onderwerpen varieerden van duinlandschappen en boereninterieurs tot bloemstillevens en figuurstukken. Daarnaast was hij een bekwaam graficus. Zijn werken weerspiegelen vaak het dagelijkse leven en stralen een gevoel van rust en intimiteit uit.
Van den Berg's schilderijen zijn regelmatig geveild en gewaardeerd door verzamelaars. Enkele opmerkelijke werken zijn: Poort te Zutphen, een olieverfschilderij dat een stadsgezicht weergeeft; Piepers jassen, een interieurtafereel van een moeder en kind; en Still Life with Fruit, Glass and a Silver Dish, een fijnzinnig stilleven. Zijn werken zijn te vinden in collecties van onder andere het Rijksmuseum, Paleis Het Loo en het Drents Museum.
Als docent aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag heeft Van den Berg een blijvende invloed gehad op de volgende generatie kunstenaars. Zijn zoon, Willem van den Berg, volgde in zijn voetsporen en werd eveneens een gerenommeerd schilder. Van den Berg overleed op 14 februari 1944 in zijn geboorteplaats Den Haag.
Van den Berg's werk blijft geliefd vanwege de tijdloze charme en het vakmanschap waarmee hij het Nederlandse leven vastlegde.
