Carel Nicolaas Storm van 's Gravesande (21 januari 1841, Breda - 7 februari 1924, Den Haag) was een Nederlandse schilder, etser en lithograaf; verbonden aan de Haagse School. Hij is vooral bekend van zeegezichten, interieurportretten en stillevens.
Hij kwam uit een adellijke familie. Hoewel hij al vroeg belangstelling had voor kunst, stond zijn vader erop dat hij rechten ging studeren. Hij deed dat aan de Universiteit van Leiden en studeerde af in 1865. Drie jaar later tartte hij de wensen van zijn familie en verhuisde hij naar Brussel, waar hij studeerde bij Willem Roelofs, Paul Gabriël en Félicien Rops, die hem leerde etsen en een levenslange vriendin werd.
In 1893 keerde hij terug naar Nederland en vestigde zich in Den Haag, waar hij lid werd van de Haagse School, een groep kunstenaars die sterk beïnvloed was door de School van Barbizon. Hij bleef echter reizen met verblijven in Parijs, Wiesbaden (twee jaar), Keulen en Berlijn. In 1900 kreeg hij een gouden medaille op de Expositie Universelle.
Hij heeft bijgedragen aan een hernieuwde belangstelling voor etsen als zelfstandige kunstvorm en heeft meer dan 400 etsen geproduceerd; voornamelijk landschappen en stadsgezichten. Samen met Willem Witsen was hij mede-oprichter van de "Nederlandse Etsclub". Zijn werken zijn te zien in musea over de hele wereld, waaronder het British Museum en het Detroit Institute of Arts. Als lithograaf zou hij als een van de eersten aluminium platen hebben gebruikt in plaats van steen of zink.
