Alexander Coenraad (Alex) Rosemeier, geboren op 18 juli 1888 in Soerakarta, Nederlands-Indië, was een Nederlands kunstschilder die vooral bekendheid verwierf met zijn Hollandse landschappen, stadsgezichten, stillevens en portretten. Zijn werk wordt gerekend tot de Leidse School, een stroming die nauw verwant is aan de Haagse School en zich kenmerkt door impressionistische invloeden.
In 1900 verhuisde Rosemeier met zijn vader naar Apeldoorn, Nederland, nadat zijn moeder acht jaar eerder was overleden. Na het overlijden van zijn vader rond 1908 koos hij voor een carrière als beroepsmilitair en werd gelegerd in de Morschpoortkazerne in Leiden. In 1914 trad hij in het huwelijk met Grietje Mast (1893-1969). Na het aflopen van zijn militaire contract in 1923 besloot Rosemeier zich volledig te richten op de kunst. Zijn eerste expositie vond plaats in een ziekenhuis in Woerden. Om in zijn levensonderhoud te voorzien, combineerde hij aanvankelijk zijn kunstenaarschap met diverse andere banen. Vanaf de jaren dertig bracht zijn kunst voldoende op om hiervan te kunnen leven.
Rosemeier's schilderijen tonen een sterke fascinatie voor lichtval en de Nederlandse natuur. Hij verbleef regelmatig op het eiland De Kaag, waar hij inspiratie opdeed voor zijn landschappen. Zijn stijl vertoont impressionistische invloeden, met een nadruk op sfeer en licht.
Ter gelegenheid van zijn 85e verjaardag in 1973 werd een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk georganiseerd in Museum De Lakenhal in Leiden. Op 103-jarige leeftijd opende hij zijn laatste expositie in het raadhuis van Wassenaar. Zijn laatste leerling was Leo van den Ende, bekend van het Van den Ende Panorama.
Alex Rosemeier overleed op 15 augustus 1992 in Leiden, op 104-jarige leeftijd. Zijn nalatenschap omvat een rijk oeuvre dat de schoonheid van het Nederlandse landschap en stadsleven vastlegt, en zijn werk blijft gewaardeerd door kunstliefhebbers en verzamelaars.
