Dirk Langendijk (Rotterdam, 8 maart 1748 – 15 december 1805), in zijn tijd vaak geschreven als Langendyk, was een Nederlandse tekenaar, schilder en etser. Hij verwierf vooral bekendheid met zijn levendige voorstellingen van veld- en zeeslagen en andere militaire scènes uit de patriottentijd (ca. 1780–1800) en uit de Franse revolutionaire en napoleontische oorlogen (vanaf 1792).
Langendijk werd geboren aan de Rotterdamse Bierhaven. Zijn vader, Hendrik Langendijk uit Wijhe, werkte voor de VOC-kamer Rotterdam als garbuleur: iemand die specerijen reinigde, selecteerde en op kwaliteit sorteerde. Zijn moeder was Hendrina van der Kamp uit Arnhem. Langendijk kreeg zijn eerste opleiding bij Dirck Anthonie Bisschop (1708–1758), een schilder die onder meer interieurs, wapenschilden en rijtuigen decoreerde. Al vroeg verlegde Langendijk zijn focus naar militaire onderwerpen, wat duidelijk blijkt uit zijn vroege schetsen van paarden en soldaten (1769–1777).
Zijn persoonlijke leven kende een donkere kant: hij was ongelukkig getrouwd en zocht troost in verdovende middelen. Langendijk overleed in 1805, relatief jong. Zijn zoon Jan Anthonie Langendijk (1780–1818) trad in zijn voetsporen als tekenaar.





















































































