Rachel Margaretha van Dantzig (Rotterdam, 12 november 1878 – Oudergem, 15 februari 1949) was een Nederlandse beeldhouwer, etser en tekenaar, die zich onderscheidde door haar fijnzinnige figuratieve stijl en haar gedreven vakmanschap.
Geboren in Rotterdam in een tijd dat vrouwelijke kunstenaars nog zeldzaam waren in de beeldhouwkunst, wist Van Dantzig zich met vastberadenheid en talent een plek te verwerven in het Nederlandse kunstleven. Ze volgde opleidingen in binnen- en buitenland en ontwikkelde een klassieke, maar persoonlijke vormentaal, waarin menselijke figuren en portretten centraal stonden.
Als beeldhouwer maakte ze portretten, bustes en kleine plastieken met veel aandacht voor anatomie en karakter. Haar werk werd geprezen om de evenwichtige composities en de subtiele uitdrukking van emoties. Ze wist statigheid te combineren met een warme, menselijke uitstraling, wat haar beelden een blijvende kracht geeft.
Naast haar beeldhouwwerk was Van Dantzig een vaardig etser en tekenaar. In haar tekeningen en prenten liet ze zien hoe ze met een enkel lijnenspel vorm en sfeer kon oproepen. Deze tweedimensionale werken waren voor haar geen bijzaak maar een volwaardig onderdeel van haar kunstenaarschap, waarin ze haar ideeën uitwerkte en verdieping zocht.
Van Dantzig werkte en exposeerde zowel in Nederland als in België en vestigde zich uiteindelijk in Oudergem, bij Brussel. Haar werk werd in haar eigen tijd gewaardeerd om zijn degelijkheid, zijn vakmanschap en zijn eerlijke, klassieke schoonheid. Als vrouwelijke pionier in een traditioneel mannenvak effende zij bovendien het pad voor volgende generaties kunstenaressen.
Met haar zorgvuldige, mensgerichte benadering van kunst liet Rachel van Dantzig een verfijnd en authentiek oeuvre na dat nog steeds getuigt van toewijding, vakkennis en een scherp oog voor de menselijke maat.
