Wim van der Kant, geboren in 1949 te Kampen, is een Nederlandse beeldhouwer die bekendstaat om zijn realistische bronzen sculpturen van jonge mannen. Hoewel hij autodidact is, heeft hij een opleiding gevolgd aan de Academie voor Beeldende Vorming in Amersfoort, waar hij zich richtte op keramiek en ruimtelijke vormen.
Zijn fascinatie voor beeldhouwkunst ontstond op zevenjarige leeftijd, toen hij tijdens een tentoonstelling in zijn geboortestad oog in oog stond met Rodins 'L'Age d'Arain'. Deze ervaring inspireerde hem om zijn eigen artistieke pad te volgen.
In de late jaren 1980 begon Van der Kant met het maken van bronzen sculpturen. Zijn werk wordt gekenmerkt door een strakke en gedetailleerde weergave van de menselijke vorm, met een focus op jonge mannen. Hij wil de momenten vastleggen waarop een kind zijn onafhankelijkheid ontdekt en zich begint te ontplooien. Zijn keuze om jongens af te beelden komt voort uit zijn eigen ervaringen en gevoelens uit zijn jeugd.
Van der Kant heeft zijn werk tentoongesteld op diverse beurzen en tentoonstellingen, waaronder de KunstRai in Amsterdam, Lineart in Gent en de jaarlijkse Realisme-beurzen in Amsterdam. Zijn werk wordt vertegenwoordigd door Morren Galleries in Utrecht.
Zijn sculpturen tonen overeenkomsten met die uit de Griekse en Romeinse oudheid, waar jongeren werden bewonderd om hun vitaliteit en naïviteit. Door zijn werk probeert hij respect en waardering te tonen voor de puurheid en de eenzaamheid van de mens op momenten van werkelijk belang.
