Het begin van de artistieke samenwerking tussen Eleonora Francioni en Antonio Mastromarino dateert uit 2004, het jaar waarin ze met succes een persoonlijke reizende tentoonstelling presenteerden getiteld "Gioie del Sud" in Salento, Puglia. De tentoonstelling concentreerde zich op een verzameling van 10 bas-reliëfs van hydrohars, vergezeld van zilveren sieraden. Uit hun ontmoeting ontstond een samensmelting van talenten en artistieke visies.
Sinds 2003 hebben het verlangen om 'kunst te maken' en het gigantisme het duo ertoe aangezet om naar Pietrasanta te verhuizen, een kunststad waar ze nog steeds wonen, waar ze zich fulltime aan de beeldhouwkunst wijden. Hun atelier in Pietrasanta is een plek van creatie en intens werk geworden, waar ideeën vorm krijgen en emoties worden omgezet in sculpturen. Hun kunst is het resultaat van voortdurend onderzoek en diepgaande harmonie, wat zich vertaalt in werken die opvallen door hun schoonheid en authenticiteit.
Elk stuk is het resultaat van een samensmelting van ideeën, constante dialoog en diep wederzijds respect.
In 2013 creëerden ze ruim zeventig kleine sculpturen in brons en zilver, geïnspireerd door de futurist Bonetti. In 2015 organiseerden en namen ze deel aan een groot collectief met meer dan 100 sculpturen en 20 kunstenaars in het historische centrum van Massafra (TA) met een catalogus ondertekend door Enea Chersicola uit Triëst.
Francioni en Mastromarino zijn de auteurs van twee grote sculpturen over Leonardo da Vinci. De eerste in staal en hars, ongeveer 3 meter hoog, bevindt zich in het Bandinelli-kunstbos in Greve in Chianti nadat hij in 2014 werd gepresenteerd op het grasveld voor het Medici-paleis in Seravezza (LU) en in de tuinbouwtuin van Florence. De tweede in hydrohars toont het seniele portret van Leonardo en is gemaakt van een gipsnegatief op een kleimodel, verworven door Riso Scotti, en is ruim 4 meter hoog.
In 2019 namen ze deel aan de stadstentoonstelling Arte per non notte - Moti dell'anima - Tributo a Leonardo samengesteld door Alberto Bartalini en zijn staf met onder meer de kunstenaars Gustavo Aceves, Emanuele Giannelli en Giuseppe Carta.
Ook in 2019 werd het grote beeldhouwwerk tentoongesteld in het Medici-paleis in Seravezza voor Cibart en uiteindelijk op Piazza del Municipio in Pavia voor de tentoonstelling Looking for Mona Lisa, die in juni 2020 eindigde met een catalogus onder redactie van Valerio Dheò.
Onderzoek naar het gebruik van duurzame materialen is een fundamenteel element in het werk van Eleonora en Antonio. Ze zijn zich bewust van het belang van het behoud en de bescherming van het milieu en zetten zich in voor het gebruik van milieuvriendelijke, gerecyclede en geregenereerde materialen voor hun creaties. Hun toewijding aan duurzaamheid vertaalt zich in kunstwerken die niet alleen prikkelen, maar ook helpen onze kostbare planeet te behouden.
Door de jaren heen hebben Eleonora en Antonio deelgenomen aan tal van kunsttentoonstellingen, beurzen en collectieven in Italië en daarbuiten. Tijdens hun artistieke reis hebben ze thema's met een grote gevoeligheid en emotionele impact aangepakt, waarbij ze zich concentreerden op het moederschap, opgevat als wachten, projecteren, doel en psychofysische metamorfose die nieuw leven genereert. Dit werk evolueerde naar diepgaand onderzoek naar het vrouwelijke universum. Elk van hun creaties is een getuigenis van de moed en transformatie die het leven van vrouwen kenmerken. Door hun vermogen om materie tot leven te brengen, transformeren ze hun interesse in de vrouwenwereld in sculpturen die de ziel en essentie van elke vrouw vastleggen.
Ze werken samen met enkele Italiaanse galerieën voor hedendaagse kunst, zoals de Laura Tartarelli Contemporary Art Gallery in Pietrasanta en de OXO Gallery in Barga. Bovendien promoten en verspreiden ze als onafhankelijke kunstenaars hun kunst via sociale kanalen, online veilingen en hun nieuwe e-commerce.
Eleonora Francioni werd geboren in Florence op 4 juli 1978 en studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in Florence; Antonio Mastromarino werd geboren in Massafra (TA) op 23 september 1978 en is autodidact.
