Georges Carrey (Parijs, 1902 – Knokke, België, 1953) was een in Frankrijk geboren schilder, gouachiste en ontwerper die een belangrijke figuur werd binnen de Belgische abstracte kunstbeweging. Hoewel hij relatief jong stierf, speelde Carrey een pioniersrol in de ontwikkeling van de naoorlogse abstractie in België, waarbij hij zich ontwikkelde van figuratieve schilderkunst naar een zeer persoonlijke vorm van geometrische en gebarenabstractie.
Carrey verhuisde in 1922 naar België en werkte aanvankelijk als reclameontwerper en illustrator, waarbij hij karikaturen, posters en theaterdecors maakte. Rond dezelfde tijd begon hij te schilderen, met name portretten, landschappen en stillevens. Meer dan twee decennia lang bleef zijn werk geworteld in figuratieve tradities, terwijl hij voortdurend experimenteerde met compositie, kleur en vorm. Hij trouwde in 1941.
Na jaren van artistiek onderzoek en experimenten omarmde Carrey in 1946 de abstractie volledig. In 1947 keerde hij kort terug naar Parijs en volgde hij een opleiding aan de École des Arts Décoratifs. Een jaar later studeerde hij bij de invloedrijke kunstenaar André Lhote, waar hij de Franse schilder Nicolas de Staël ontmoette, met wie hij een hechte vriendschap ontwikkelde. De invloed van De Staël is terug te zien in Carrey's rijk gestructureerde oppervlakken en zijn gebruik van het paletmes om composities op te bouwen door middel van gevoelige, kleurrijke, rechthoekige verfstreken.
Rond 1951, geïnspireerd door de mozaïeken van Ravenna, begon Carrey zijn composities in meer gestructureerde geometrische vormen te ordenen. Zijn schilderijen uit deze periode balanceren materialiteit en orde, waarbij hij gebaren combineert met zorgvuldig georganiseerde abstracte vormen. Kunsthistoricus Philippe Roberts-Jones beschreef zijn werk als bestaande uit "gevoelige en kleurrijke penseelstreken, naast elkaar geplaatst, rijk aan materiaal en vaak rechthoekig", en merkte de technische verwantschap met Nicolas de Staël op.
In 1952 werd Carrey lid van de invloedrijke Belgische groep Art Abstrait, opgericht door Jo Delahaut en Jean Milo, samen met kunstenaars als Pol Bury, Georges Collignon, Léopold Plomteux, Jan Saverys en Jan Burssens. Datzelfde jaar nam hij deel aan de Salon d'Octobre, opgericht door criticus Charles Estienne.
Carrey overleed plotseling aan een hartaanval op 26 augustus 1953 in Knokke, België, op 51-jarige leeftijd, terwijl hij een tentoonstelling voorbereidde voor de Ariel Gallery in Parijs.
Kort voor zijn dood verwoordde Carrey zijn visie op abstractie in een uitspraak die sindsdien nauw verbonden is met zijn artistieke filosofie:
"Wanneer we in een schilderij niet langer een appel, een peer of een naakte vrouw proberen te herkennen, zullen we ook het woord 'abstract' kunnen weglaten... Alles wat overblijft is de verf."
Tegenwoordig bevinden werken van Georges Carrey zich in belangrijke openbare collecties, waaronder de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België en het Museum voor Abstracte Kunst.
