Lambert Simon (Den Helder, 1909 – Nieuwegein, 1987) was een Nederlandse schilder en tekenaar die zich onderscheidde door zijn gevoelige weergaven van landschappen, stillevens en stadsgezichten, vaak met een ingetogen toon en een scherp oog voor compositie en sfeer. Zijn werk ademt een zekere rust en tijdloosheid, waarbij techniek en observatievermogen op harmonieuze wijze samenkomen.
Simon werd opgeleid aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus in Amsterdam en vervolgde zijn studie aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten. Daar ontwikkelde hij zich tot een solide ambachtsman met een klassieke schilderopleiding als basis. Zijn stijl bleef figuratief, met een voorkeur voor een realistische benadering die soms neigde naar het impressionisme, vooral in zijn lichte toets en natuurlijke kleurgebruik.
Gedurende zijn loopbaan werkte Simon op verschillende plaatsen in Nederland, waar hij zich liet inspireren door zowel stadse als landelijke motieven. Hij had een voorkeur voor het alledaagse en het kleine gebaar — een raamkozijn, een rij bomen, een vergeten straatje — en wist daarin een zekere poëzie te vangen. Zijn schilderijen getuigen van een stille aandacht voor de omgeving, zonder effectbejag.
Hoewel Simon buiten de grote kunststromingen van zijn tijd opereerde en nooit landelijke bekendheid verwierf, bouwde hij in de regio een trouwe kring van liefhebbers en verzamelaars op. Zijn werk werd regelmatig geëxposeerd in lokale galeries en kunstkringen, waar men zijn toewijding aan het ambacht en zijn gevoel voor detail wist te waarderen.
Lambert Simon laat een integer en evenwichtig oeuvre na, geworteld in observatie, vakmanschap en een stille liefde voor de wereld om hem heen.
