Marcel Breuer (Pécs, 1902 – New York, 1981) was een Hongaars-Amerikaanse modernist en een van de meest invloedrijke architecten en meubelontwerpers van de twintigste eeuw. Hij geldt als een sleutelfiguur binnen het International Style en verwierf wereldwijde bekendheid door zijn baanbrekende bijdragen aan zowel architectuur als industrieel design.
Breuer werd gevormd aan het Bauhaus in Duitsland, waar hij later ook als docent werkzaam was. In deze context experimenteerde hij met nieuwe materialen en constructietechnieken, wat leidde tot zijn iconische ontwerpen in gebogen buisstaal. Zijn bekendste meubelontwerp, de Wassily Chair (Model B3), wordt beschouwd als een mijlpaal in de geschiedenis van modern meubeldesign en symboliseert de Bauhaus-filosofie van functionaliteit, industriële productie en esthetische helderheid.
Na zijn emigratie naar de Verenigde Staten legde Breuer zich steeds meer toe op architectuur. Hij ontwikkelde een krachtige, monumentale vormentaal waarin beton, geometrie en sculpturaliteit centraal staan. Tot zijn meest invloedrijke werken behoren het voormalige Whitney Museum of American Art in New York (nu het Met Breuer), evenals talrijke woonhuizen, universiteitsgebouwen en religieuze architectuur in Europa en de VS. Deze gebouwen worden vaak gerekend tot de hoogtepunten van het brutalisme, zonder hun modernistische helderheid te verliezen.
Marcel Breuer wordt gezien als een visionair ontwerper die de grenzen tussen kunst, design en architectuur wist te doorbreken. Zijn werk heeft blijvende invloed gehad op generaties architecten en ontwerpers en is opgenomen in de collecties van toonaangevende musea wereldwijd. Zijn nalatenschap vormt een essentieel hoofdstuk in de geschiedenis van het modernisme.
