Corvengi Mikaelian (1965, Armenië) creëert schilderijen die zijn persoonlijke versie van een verloren paradijs verbeelden: een tijdloze, mythische wereld waarin exotische bloemen, wilde dieren en kostbare objecten samen een zintuiglijk universum vormen. In grootformaat, uitbundige doeken bouwt hij een omgeving die de kijker als het ware omsluit en uitnodigt tot een reis door een imaginaire werkelijkheid.
Zijn beeldtaal onttrekt zich bewust aan logica. Als meester van het figuratieve symbolisme brengt Corvengi tegenstellingen bij elkaar — het kwetsbare en het wilde, het weelderige en het raadselachtige — om nieuwe realiteiten te laten ontstaan. De scènes zijn dromerig en gelaagd, gevuld met fantastische allegorieën en cryptische symbolen die niet één betekenis afdwingen, maar juist ruimte maken voor meerdere, persoonlijke lezingen.
Door die openheid wordt het kijken een actieve ervaring: je kunt er in ronddwalen, details blijven ontdekken en je eigen verhaal projecteren op wat je ziet. Corvengi’s werk is daarmee niet alleen een uitnodiging om te interpreteren, maar ook om je even te verliezen in het moment en in de rijkdom van een wereld die zich steeds opnieuw laat lezen.
