Cornelis Kuypers (Gorinchem, 20 septembre 1864 – Soest, 29 octobre 1932) était un kunstschilder et aquarelliste néerlandais. Hij maakte vooral landschappen en watergezichten, en wordt gerekend tot de tweede generatie van de Haagse School.
Na het doorlopen van de Kunstnijverheidsschool Quellinus te Amsterdam ging hij in de leer bij zijn vader Jan Kuypers, die landschapsschilder was. En 1892, huwde hij rencontra Elisabeth Terlingen en vestigde zich à Rijswijk, waar hij onder invloed kwam te staan van de Haagse School. En 1896, verhuisde hij met zijn gezin naar Renkum, waar hij vaak de Veluwe in trok om er te schilderen « en plein air ». Plus tard ontleende hij daar de bijnaam "schilder van de Veluwezoom" aan.
Kuypers schilderde vooral watergezichten en landschappen in typisch Hollandse omgevingen. Figuren bleven altijd ondergeschikt aan de natuur. Plus tard dans zijn carrière kwam de nadruk dans zijn werk sterk te liggen op grote lichte wolkenpartijen.
Toen zijn kinderen naar de middelbare school gingen verhuisde Kuypers terug naar Den Haag. Daarna trok hij a rencontré zijn vrouw naar Soest, waar hij en 1932 overleed tijdens een partijtje biljarten, 68 jaar oud.
Kuypers avait veel succes met zijn werk in het buitenland, met name in de Verenigde Staten, waar hij via kunsthandel Buffa veel werk verkocht. En 1907 et 1911, il remporte ses médailles au salon international de Barcelone. Zijn werk se trouve entre autres dans le musée d'Arnhem, le musée Frans Hals de Haarlem et le Stedelijk Museum d'Amsterdam.
Kuypers' zoon Johan (1894-1981) était eveneens kunstschilder.
