Zonder titel (nummer 032) 1990

Willem van Althuis

Marouflage
75 ⨯ 63 cm
Prix sur demande

Bruning Heintz Fine Art

• Sur l'oeuvre d'art
  Gedateerd 1990
  Tentoonstelling Boek Willem van Althuis: "achter de horizon", pagina 167
  Grootte 63 x 75 cm
  Materiaal Marouflé
  Stroming Abstract figuratief
  
  Willem van Althuis schilderde in het eerste gedeelte van zijn carriere figuratief, een beetje magisch realistisch. Op een gegeven moment kiest hij voor zijn eigen realisme. Als geen ander geeft hij de sfeer van het Friese landschap weer. Zo groot, zo machtig. Mist. Natte kou. Maar ook de schitterend blauwe lucht boven de zomerse zee. 1976 is een mijlpaal, want vanaf dat moment stopt van Althuis met zijn werk als stratenmaker en kan hij zich helemaal aan de kunst wijden. De composities worden dan helderder, het kleurgebruik spannender. Hij maakt nog steeds figuratief werk, maar dat wordt leger en stiller. Hoe abstracter zijn schilderijen worden, hoe beter zijn talent tot uitdrukking komt. De horizon speelt in zijn landschappen een grote rol maar naarmate hij abstracter gaat werken en er geen horizon meer te bespeuren valt, schildert hij met diagonalen, elipsen en andere patronen. Ze hebben nog wel iets mistigs, die vormen. Van dichtbij merk je ze niet op, maar van een afstand maken ze zich uit het blauw of grijs los. De overgangen zijn waarneembaar, maar niet aan te wijzen. Het zijn werken in subtiel opgebouwde grijzen en blauwen. Je moet het in het echt zien, op een foto is het effect bijna niet te vatten. Vergeet dat Friesland maar, daar ging het hem helemaal niet om, zei hij later, maar om ‘innerlijke landschappen’, ‘een eigen soort religie’, en niet dat van zijn ouders. Uiteindelijk lag zijn eigen ‘religie’ toch wel dichtbij huis. Want als buitenkind, ‘veel in het veld’, had Van Althuis altijd al oog gehad voor wolken, land, water, mist en nevels. En die grootsheid maakte hem stil en bescheiden: ‘Men is een miniem deeltje van iets groots dat door de eeuwen heen zijn weg baant’. Zijn late schilderijen geven ‘de dampkring in totale rust’ weer. De vrijheid van ‘harmonie, eenheid, rust en ruimte’ was binnen zijn bereik gekomen. ‘Het werk is mij en ik ben het werk’ kon hij uiteindelijk aan zijn vriend K. Schippers schrijven. En eenmaal zo ver, speelde hij nog subtieler en complexer met licht. Licht dat niet langer aan verf doet denken, maar aan dampkring, oneindigheid, eeuwigheid. Weinig houvast, maar voor de goede verstaander veelomvattend. Net als andere schilders werd van Althuis steeds beter in het weglaten om tot de kern te komen. Dit late werk, uit 1990, is zo’n werk dat ‘harmonie, eenheid, rust en ruimte’ uitstraalt. Een hypnotiserend werk. Op de derde foto ziet u Willem van Althuis met op de achtergrond dit werk. We nodigen u graag uit om het in het echt te komen bewonderen.
  Provenance Familie van de kunstenaar
  
• Sur l'artiste

  Willem van Althuis (Dronrijp, 3 mars 1926 – Heerenveen, 9 octobre 2005) était un peintre néerlandais qui n'a trouvé sa vocation artistique que plus tard dans sa vie. Autodidacte, il a cherché très tôt une compensation à sa dure existence de paveur de routes dans la littérature, la philosophie et le dessin. Encouragé par Thom Mercuur, conservateur et fondateur du Musée Belvédère, il commence à étudier l'histoire de la peinture moderne, avec un intérêt particulier pour des artistes tels que Vassily Kandinsky et Paul Klee. À l’âge de 37 ans, Van Althuis commence à peindre lui-même et développe un style unique qui lui vaut beaucoup d’admiration.

  Ses œuvres ont été présentées lors de diverses expositions, notamment au Stedelijk Museum d'Amsterdam, au Fries Museum de Leeuwarden, à l'Institut Néerlandais de Paris et au Musée Belvédère d'Oranjewoud. En outre, plusieurs émissions télévisées ont été consacrées à son œuvre, comme l'émission de la NOS « Beeldspraak : Willem van Althuis en de kleur » (1976) et les émissions entourant l'ouverture du Musée du Belvédère en 2004-2005, où son œuvre a occupé une place centrale. scène.

  Une grande partie des œuvres de Van Althuis se trouve dans des collections privées, mais aussi dans les collections du Stedelijk Museum d'Amsterdam, du PTT de La Haye, de la province de Frise, du Fries Museum et de la municipalité de Heerenveen. Peu de temps après la création de la Fondation Willem van Althuis le 8 juin 2005, il décède le 9 octobre 2005.

  En 2013, la monographie « Willem van Althuis : Achter de horizon » a été publiée, qui met en lumière l'ensemble de l'œuvre de l'artiste. Ce livre richement illustré offre un aperçu de son évolution en tant qu’artiste et présente des œuvres inédites.

  Les peintures de Van Althuis se caractérisent par une simplicité sereine et une utilisation subtile de la couleur. Il prenait souvent comme point de départ des bâtiments de la région de Heerenveen et de Dronrijp et les réduisait à quelques zones aux couleurs douces, ce qui donnait lieu à des paysages presque abstraits. Sa réduction constante des représentations l'a conduit à des peintures aux plans abstraits, aux lignes floues, aux cercles et aux carrés.

Êtes-vous intéressé par l'achat de cette oeuvre?